Bir kız vardı.Bu kız güçlü rollerini oynamayı severdi.Hep güçlü rollerini alırdı.Ama her seferinde yıkılırdı.Çünkü o göründüğü gibi güçlü değildi.Çabucak kırılırdı.Çok küçük şeylere bozulur;dört duvar arasında uzun uzun ağlardı.Ve bu ağlayışları,haykırışları bilmezdi kimse.Kimse O nun ağlayacağını düşünmezdi.Sanki hiçbir olayı,durumu ve benzeri gibi şeyleri kafasına takmaz gibi görünürdü ve sonra.. Bu kız aşık oldu.Sevdiğinden karşılık aldı.Daha bir rolüne sarıldı.Çünkü sevdiği çocuğun gö zlerine bakarken bile korkuyordu.Bu heyecanı ve korkusunun üstüne kendi merakı da eklendi.Rolü daha bir ağır gelmeye başladı.Bu merakın arkasından büyük hata oluştu.Bu hatanın hayatını değiştireceğini nerden bilecekti.Bu hatanın sonucuyla birlikte bir seyahate çıkmaya karar verdi.Bu seyahati çok uzaklara değil sadece kendi içine yapacaktı.Ama dönüşü olmadığını bilmiyordu.Kendi içinde kayboldu.Ve rolünü yavaş yavaş bırakmaya başladı.En sonunda kendine yetecek kadar güç yani olaylara dayanacak kadar güçlü rolü oynayacaktı.Ama baktı ki güçlü rolü oynamazsa her şeyi boş verecekti.Sonra gene güçlürolü oynamaya başladı ve hatasını sonucunda kaybettiği aşkına kavuşabilmek için bir çok yol denedi.En sonunda sessiz ve gizlice sevmeya çalıştı.Bunu yaparken sessiz haykırışlarına yenileri eklendi.Çünkü artık gözünün içine bakamıyordu.Sonunda kedndi içinde kendine bir kulübe yaptı ve orada yaşadı.O kulübe de sevdiğinin resmini daimi göreceğini düşündü ve kulübesinde kendini ağutarak yaşamaya başladı.İlk başlada bu zor oldu ama eskisi kadar rol yapmaz oldu.Sessiz,yalnız vegüçsüz bir şekilde kulübe sine çekildi.Ve hala orada yaşıyor.Kim bilir ne acılar çekiyordur